Chargement
Zespół NeoBloby
Teksas, maj 1973 roku: Marie Harris odkrywa w swoim ogrodzie białą masę, która rośnie z dnia na dzień i wraca za każdym razem, gdy próbuje ją zniszczyć motyką. Sprawa trafia na pierwsze strony gazet, plotka narasta (strażacy, Gwardia Narodowa, strzały), a film The Blob z 1958 roku wcale nie pomaga - większość tych efektownych szczegółów nigdy nie została potwierdzona przez żadne poważne źródło. Prawdziwy winowajca: Fuligo septica, śluzowiec spokrewniony z Physarum polycephalum (prawdziwym blobem), ale całkiem od niego różny, i równie nieszkodliwy co głodna kupka zeschłych liści.
Zespół NeoBloby · 24 sierpnia 2026
Audrey Dussutour (CNRS, Tuluza) uruchomiła projekt obywatelski „Derrière le blob, la recherche“ z udziałem 3500 ochotników. Przetestowano dwa gatunki, Physarum polycephalum i Badhamia utricularis, poddane falom upałów symulowanym lampą na podczerwień. U Badhamia śmiertelność sięgała 75% podczas intensywnej i długiej fali upałów; Physarum lepiej znosi stopniowy wzrost temperatury niż nagły skok. Przesłanie badania: to intensywność i amplituda skoków temperatury zagrażają tym organizmom, mimo że stanowią one same 32 razy więcej biomasy niż wszystkie zwierzęta razem wzięte.
Zespół NeoBloby · 10 sierpnia 2026
W 2010 roku zespol kierowany przez Atsushiego Tero (Uniwersytet Hokkaido), wraz z Toshiyukim Nakagakim i badaczami z Oksfordu, publikuje w Science nowy eksperyment: labirynt zastepuje mapa regionu Tokio. Trzydziesci szesc platkow owsianych oznacza okoliczne miasta, swiatlo symuluje gory i cieki wodne (blob go unika), a po 26 godzinach siec sie stabilizuje. Wynik: siatka, ktorej koszt, efektywnosc i odpornosc na awarie sa porownywalne z prawdziwa siecia kolejowa Tokio, zbudowana przez pokolenia inzynierow. To zachowanie zostaje nastepnie przelozone na model matematyczny, wykorzystywany od tego czasu do projektowania odpornych sieci telekomunikacyjnych i infrastrukturalnych.
Zespół NeoBloby · 10 sierpnia 2026
W 2000 roku badacz Toshiyuki Nakagaki (RIKEN, Nagoja) publikuje w Nature eksperyment, ktory stanie sie slawny: pociete, a nastepnie ponownie polaczone plazmodium Physarum polycephalum w labiryncie z czterema mozliwymi trasami odnajduje w ciagu 8 godzin najkrotsza droge miedzy dwoma zrodlami pozywienia. Zadnego mozgu, zadnych neuronow: blob systematycznie wybiera krotsza galaz, gdy roznica jest wyrazna (22%), ale waha sie, gdy roznica wynosi zaledwie 2%, w granicach bledu pomiarowego. Odkrycie przyniesie zespolowi Ig Nobla w kategorii Cognitive Science w 2008 roku i otworzy droge do jeszcze bardziej spektakularnych eksperymentow nad zoptymalizowanymi sieciami.
Zespół NeoBloby · 31 lipca 2026
W 1822 roku przyrodnik Schweinitz zauważa żółtą masę rosnącą na martwym drewnie i wytwarzającą zarodniki - jak na owe czasy wszystko wskazuje na grzyba, więc oficjalnie opisuje ją jako Physarum polycephalum. Dwa wieki później, dzięki nowoczesnemu mikroskopowi i analizie genetycznej, werdykt się zmienia: to nie grzyb, lecz gigantyczna ameba - pojedyncza komórka zdolna do poruszania się bez mózgu i mięśni. Nazwa nadana przez Schweinitza pozostaje - zmieniła się tylko klasyfikacja. Trudno się dziwić: w tamtych czasach coś, co rośnie na wilgotnym drewnie i uwalnia zarodniki, wyglądało dokładnie jak grzyb.
